الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولهابه بوی نافه​ای کاخر صبا زان طره بگشایدمرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دمبه می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گویدشب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایلهمه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخرحضوری گر همی​خواهی از او غایب مشو حافظ

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل​هاز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل​هاجرس فریاد می​دارد که بربندید محمل​هاکه سالک بی​خبر نبود ز راه و رسم منزل​هاکجا دانند حال ما سبکباران ساحل​هانهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل​هامتی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها

  

صلاح کار کجا و من خراب کجادلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوسچه نسبت است به رندی صلاح و تقوا راز روی دوست دل دشمنان چه دریابدچو کحل بینش ما خاک آستان شماستمبین به سیب زنخدان که چاه در راه استبشد که یاد خوشش باد روزگار وصالقرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوست

ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجاکجاست دیر مغان و شراب ناب کجاسماع وعظ کجا نغمه رباب کجاچراغ مرده کجا شمع آفتاب کجاکجا رویم بفرما از این جناب کجاکجا همی​روی ای دل بدین شتاب کجاخود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجاقرار چیست صبوری کدام و خواب کجا

 

خوش است خلوت اگر یار یار من باشدمن آن نگین سلیمان به هیچ نستانمروا مدار خدایا که در حریم وصالهمای گو مفکن سایه شرف هرگزبیان شوق چه حاجت که سوز آتش دلهوای کوی تو از سر نمی​رود آریبه سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ

نه من بسوزم و او شمع انجمن باشدکه گاه گاه بر او دست اهرمن باشدرقیب محرم و حرمان نصیب من باشددر آن دیار که طوطی کم از زغن باشدتوان شناخت ز سوزی که در سخن باشدغریب را دل سرگشته با وطن باشدچو غنچه پیش تواش مهر بر دهن باشد

نوشته شده در پنجشنبه 29 مهر1389| ساعت 11:30| توسط pouria tanha 09362185028| |